( مسأله 2634 ) : اگر وصيت كننده مرد ، وصى نمىتواند ديگرى را براي انجام كارهاى ميت معين كند وخود از كار كناره گيرى نمايد ، ولى اگر بداند مقصود ميت اين نبوده كه وصى آن كار را انجام دهد ، بلكه مقصودش تنها انجام كار بوده ، مىتواند ديگرى را از طرف خود وكيل نمايد . ( مسأله 2635 ) : هر گاه دو نفر را با هم وصى كند به طورى كه هر كدام مستقل در تصرف نباشد ، چنانچه يكى از آن دو نفر بميرد يا ديوانه يا كافر ويا خائن شود ، حاكم شرع يك نفر ديگر را بجاى أو معين مىكند ، ولى اگر يك نفر بتواند وصيت را عملي كند ، تعيين كردن شخص ديگر محل اشكال است . ( مسأله 2636 ) : اگر وصى نتواند به تنهائى كارهاى ميت را انجام دهد ونتواند از ولى أو كمك بگيرد حاكم شرع براي كمك أو يك نفر ديگر را معين مىكند . ( مسأله 2637 ) : اگر مقدارى از مال ميت در دست وصى تلف شود چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى كرده ويا تعدى نموده ضامن است ، واگر كوتاهى نكرده وتعدى هم ننموده ضامن نيست . ( مسأله 2638 ) : هر گاه شخصي را وصى خود قرار دهد ، آنگاه بگويد اگر آن شخص بميرد فلانى وصى من باشد ، پس از مردن وصى أول وصى دوم بايد كارهاى ميت را انجام دهد . ( مسأله 2639 ) : حجى كه بر ميت واجب است وبدهكارى وحقوقى را كه مانند خمس وزكات ومظالم ، ادا كردن آنها واجب مىباشد ، بايد از أصل مال ميت بدهند هر چند ميت براي آنها وصيت نكرده باشد ، ولى اگر وصيت كرده وثلث كافى باشد ، بايد از ثلث پرداخت شود . ( مسأله 2640 ) : اگر مال ميت از بدهى وحج واجب وحقوقى كه مانند خمس وزكات ومظالم بر أو واجب است زياد بيايد ، چنانچه وصيت كرده تا ثلث يا مقدارى از ثلث را به مصرفى برسانند ، بايد به وصيت أو عمل كنند ، واگر وصيت نكرده باشد ، آنچه مىماند مال ورثه است .